ZTE G5 Ultra – router 5G z Wi-Fi 7 do domu i biura, który jest niemal jak stałe łącze ze światłowodem? Test i opinia

Każdy router ma z pozoru proste zadanie – dostarczać internet. ZTE G5 Ultra robi to wyjątkowo dobrze, ale czy tak jest zawsze? To pytanie wracało do mnie przez cały test, bo im mocniejszy sprzęt, tym łatwiej o rozczarowanie, gdy warunki wokół nie nadążają za jego możliwościami.

Już na wstępie, warto podkreślić, że ZTE G5 Ultra to jeden z ciekawszych routerów 5G z Wi-Fi 7 do domu, biura i zastosowań półprofesjonalnych. Największy sens ma dla osób, które korzystają z internetu mobilnego jako głównego łącza, mają w okolicy dobry zasięg 5G, potrzebują mocnego Wi-Fi w większym mieszkaniu lub domu i mogą chcieć podłączyć antenę zewnętrzną. W małym mieszkaniu, przy przeciętnym łączu i urządzeniach bez Wi-Fi 6E/Wi-Fi 7, jego potencjał może zostać niewykorzystany, albo wykorzystany tylko częściowo Mamy więc do czynienia z urządzeniem, które celuje w najbardziej wymagających użytkowników.

W tej recenzji zebrałem ZTE G5 Ultra i opinie oparte na moich własnych testach i pomiarach: prędkości, siły sygnału, temperatury pracy i zużycia prądu. Router pracował u mnie na co dzień jako główne łącze, więc każdą ocenę opieram na realnym użytkowaniu, a nie na samych liczbach z karty katalogowej. Cena w dniu publikacji to 1399 zł (na dzień pisania recenzji 04.07.2026), co ustawia ten model wyraźnie powyżej typowych routerów operatorskich. Testowałem wariant MC8512 i do niego odnoszą się wszystkie uwagi o modemie i pasmach.

ZTE G5 Ultra – najważniejsze dane techniczne

Zanim przejdę do testów, zostawiam komplet parametrów w jednym miejscu. To punkt odniesienia, do którego wracam przy ocenie kolejnych funkcji.

Parametr	ZTE G5 Ultra – najważniejsze dane
Obsługiwane sieci komórkowe	5G SA / NSA, LTE, 3G
Maksymalna prędkość 5G	do 4,29 Gb/s pobierania i do 320 Mb/s wysyłania
Maksymalna prędkość LTE	do 1,6 Gb/s pobierania i do 200 Mb/s wysyłania
Kategoria LTE	LTE Kat. 19
Standard Wi-Fi	Wi-Fi 7
Pasma Wi-Fi	2,4 GHz, 5 GHz, 6 GHz – tri-band
Maksymalna prędkość Wi-Fi	do ok. 18 671 Mb/s łącznie
Prędkość Wi-Fi 2,4 GHz	do 1376 Mb/s
Prędkość Wi-Fi 5 GHz	do 5764 Mb/s
Prędkość Wi-Fi 6 GHz	do 11 528 Mb/s
Liczba obsługiwanych urządzeń	do 384 jednocześnie, po 128 na każde pasmo
Porty Ethernet	2 x RJ45 2,5 Gb/s – LAN oraz LAN/WAN
Port telefoniczny	1 x RJ11
USB	USB-C 3.1
Karta SIM	nano SIM
Złącza anten zewnętrznych	2 x TS-9
Wzmocnienie antenowe	do 13 dBi
Mesh	Easy Mesh
Kluczowe technologie Wi-Fi	MLO, 4K QAM, kanały 320 MHz, MU-MIMO, OFDMA
Połączenie hybrydowe	5G + WAN
Ręczny wybór pasm	tak
Wymiary	230 x 107 x 107 mm
Waga	około 920 g

Z tej tabeli warto zapamiętać kilka rzeczy: Wi-Fi 7 na trzech pasmach z pasmem 6 GHz, dwa porty 2,5 Gb/s, złącza TS-9 na anteny zewnętrzne i modem 5G o teoretycznej przepustowości liczonej w gigabitach. To one decydują, dla kogo ten router sie sprawdzi, a gdzie jego możliwości zostaną nie wykorzystane. Resztę parametrów rozwijam w kolejnych sekcjach, pokazując, jak przekładają się na codzienną pracę.

Pierwsze uruchomienie i szybka konfiguracja

Start jest maksymalnie prosty. Wkładamy kartę nano SIM, podłączam zasilanie, łączymy się z siecią Wi-Fi routera przez NFC albo przepisując hasło z naklejki na spodzie i to niemal wszystko. Jeśli karta SIM jest zabezpieczona kodem PIN, zaraz po podłączeniu router prosi o zalogowanie, a po ustawieniu nowego hasła administratora wpisujemy PIN karty i gotowe.

Najważniejsze jest to, czego tu nie ma. ZTE G5 Ultra nie wymaga aplikacji mobilnej ani zakładania konta, bez którego nie dałoby się dokończyć konfiguracji – zresztą podobnie jak inne testowane przeze mnie routery ZTE. Nie ma też przymusowego czekania na kolejne restarty.

W moim przypadku pierwsze uruchomienie zajęło około 1,5 minuty, przy czym sam router wstał szybciej, a nieco dłużej trwało samo połączenie z internetem. Co więcej, dodawanie kolejnych urządzeń upraszcza NFC, WPS i kod QR, więc gościom zamiast dyktować hasło można pozwolić przytknąć telefon do obudowy routera. Proste, logiczne i działa niezawodnie.

Wygląd, wymiary i złącza

Na pierwszy rzut oka ZTE G5 Ultra bliżej do głośnika przenośnego Bluetooth niż do klasycznego routera. To wysoka, biała bryła, która przy podstawie zajmuje zaledwie 107 x 107 mm, a w górę sięga nieco ponad 23 centymetry. Ten kształt ma znaczenie czysto praktyczne. Urządzenie zajmuje na biurku czy komodzie mało miejsca, a przy tym daje się bez trudu przenieść tam, gdzie akurat łapie najlepszy sygnał 5G.

Z tak niewielkim śladem na blacie ładnie współgra waga 920 gramów. Router jest na tyle ciężki, że stoi pewnie i nie przewraca się przy szarpnięciu kabla, a jednocześnie na tyle lekki, że przeniesienie go do innego pokoju nie sprawia problemów. Warto tutaj zaznaczyć, że środek ciężkości jest w dolnej części routera, więc nie jest też łatwo przewrotny.

Całość wygląda przy tym bardziej domowo niż operatorsko. To nie jest pudełko, które chowa się za telewizorem, tylko sprzęt, który spokojnie znosi stanie na widoku.

Najwięcej dzieje się z tyłu obudowy i akurat w tym miejscu warto zejść do konkretów, bo od zestawu złączy zależy, jak router wpisze się w istniejącą sieć. Zamiast rozpisywać je w jednym zdaniu, zebrałem je w tabeli.

Złącze / element	Funkcja
2 x RJ45 2,5 Gb/s	Ethernet – jeden port jako WAN/LAN, drugi jako LAN
RJ11	gniazdo telefoniczne do połączeń VoLTE/VoNR
USB-C 3.1	port USB do podłączenia urządzeń
2 x TS-9	złącza anten zewnętrznych
Gniazdo zasilania	wejście na zasilacz 12 V / 4 A
Przyciski power i reset	włączanie oraz przywracanie ustawień

Ten zestaw jest przemyślany, choć nie obyło się bez kompromisu. Dwa porty 2,5 Gb/s to wyraźny ukłon w stronę szybkiego internetu i lokalnej sieci powyżej gigabita, a złącza TS-9 otwierają drogę do anteny zewnętrznej, do czego wracam w osobnej sekcji.

Jeden problem jednak pozostaje nierozwiązany. Portów Ethernet są tylko dwa, więc rozbudowana sieć przewodowa i tak wymusi dołożenie switcha. Do tej kwestii wracam jeszcze przy wadach, bo w tej klasie sprzętu może to mieć znaczenie.

Front jest za to celowo oszczędny. Zamiast rzędu migających diod znajdę tu jeden pasek LED, który pokazuje stan pracy oraz jakość sygnału 5G, a tuż nad znalazła się strefa NFC, która bywa wygodniejsza, niż się wydaje. Dołączenie nowego urządzenia do sieci sprowadza się do przyłożenia np. telefonu do obudowy, bez wpisywania hasła.

Anteny i realny zasięg 5G

Producent postawił na wbudowane anteny 5G/4G/3G w systemie Smart Antenna 5.0. W specyfikacji podano zysk na poziomie 1-1,5 dBi w paśmie 700-960 MHz, 2-2,5 dBi w 1400-2700 MHz oraz do 13 dBi w zakresie 3300-4200 MHz i to właśnie tę wartość ZTE podkreśla najmocniej.

W praktyce oznacza to bardziej rozbudowany układ anten kierunkowych niż w typowym routerze domowym, co ma pomóc w miejscach o słabszym zasięgu.

Zanim przejdę do odczytów, warto opisać warunki testu, bo w dużej mierze tłumaczą mój uzyskany wynik. Router pracował u mnie na obrzeżach Warszawy przez około 14 dni, sprawdzany o różnych porach dnia i nocy. Sytuacja jest przy tym nietypowo korzystna, bo najbliższy nadajnik 5G stoi na moim bloku, kilkanaście metrów od routera. Jednak ten maszt rozgłasza ściśle określony zestaw częstotliwości – 5G1800, 5G900, GSM900, IOT900, LTE1800, LTE2600, LTE900, UMTS2100 i UMTS900 – i to on decyduje, co router w ogóle ma szansę odebrać…

I tu pojawia się rozdźwięk między specyfikacją a praktyką. Najwyższy zysk – 13 dBi, producent podaje dla pasma 3300-4200 MHz, którego w mojej lokalizacji po prostu nie ma w eterze. Lokalne 5G pracuje na 900 i 1800 MHz, czyli w zakresach o znacznie niższym zysku anteny. I to właśnie widać w odczytach – siła sygnału wahała się od -95 dBm do -105 dBm dla 5G oraz od -90 dBm do -95 dBm dla LTE+. To wyniki przeciętne, i to mimo kilkunastu metrów do masztu, porównywalne z tańszym niemal o połowę routerem 5G z Wi-Fi 6, który testowałem osobno.

Co ważne, przeciętna siła sygnału nie oznaczała słabej prędkości – ta, dzięki bliskości nadajnika, trzymała się dobrze – ale samo 13 dBi w tej lokalizacji pozostaje głównie zapisem w specyfikacji. Mocniejszy zestaw antenowy nie daje przewagi, jeśli operator nie nadaje na paśmie, w którym ten zysk realnie pracuje. Dlatego przed zakupem, warto upewnić się czy w Twojej okolicy będzie możliwe uzyskanie pełni możliwości z routera tej klasy.

W moim przypadku przez cały test pobieranie utrzymywało się w okolicach 125-250 Mb/s, a wysyłanie w granicach 20-40 Mb/s, przy pingu około 13 ms – jak na główne łącze to wartości w pełni użytkowe.

Tutaj do gry wchodzą jeszcze złącza TS-9 i ręczny wybór pasm. Dzięki nim można dobrać zewnętrzną antenę kierunkową i realnie poprawić parametry odbioru (RSRP/RSRQ), co w lokalizacjach podmiejskich i wiejskich potrafi znaczyć więcej niż teoretyczna różnica między generacjami modemów. Ile realnie potrafi dać mocniejsza antena w routerze, najlepiej widać właśnie w słabszym zasięgu – w mieście z pełnym 5G (nawet z tymi słabszymi pasmami) różnica bywa symboliczna.

Wi-Fi 7 – co realnie dają pasmo 6 GHz i MLO

Z punktu widzenia samej sieci lokalnej ZTE G5 Ultra jest bardzo wydajny. Wi-Fi 7 działa tu w konfiguracji 4×4 MIMO na trzech pasmach (2,4 / 5 / 6 GHz), z modulacją 4K QAM i kanałami do 320 MHz, co daje teoretycznie łącznie do 18,7 Gb/s przepustowości – 1376 Mb/s na 2,4 GHz, 5764 Mb/s na 5 GHz i aż 11 528 Mb/s na 6 GHz. To, na czym dokładnie polega ten standard i co zmienia względem starszych routerów, warto prześledzić od podstaw, bo właśnie one tłumaczą powyższe liczby.

Kluczową nowością jest MLO (Multi-Link Operation), czyli równoczesne korzystanie z kilku pasm przez jedno urządzenie. W praktyce zmniejsza to opóźnienia i pomaga omijać zakłócenia. Jest jednak haczyk: żeby w pełni wykorzystać pasmo 6 GHz i MLO, potrzebne są urządzenia z Wi-Fi 7 – na razie głównie najnowsze smartfony i laptopy. Na starszym sprzęcie router nadal działa bardzo dobrze, ale jego najmocniejsze atuty leżą wtedy odłogiem.

Router obsługuje do 384 klientów jednocześnie (formalnie 128 na każde z trzech pasm). W mieszkaniu czy domu to zapas nie do zapełnienia – nawet przy mocno rozbudowanym smarthomie – żarówek, głośników, kamer, laptopów i konsol tego limitu po prostu nie sposób dobić.

Modem 5G MediaTek T830 – prędkości i haczyk z Release 16

Znacznie ciekawsza od Wi-Fi jest kwestia modemu. ZTE G5 Ultra w wersji MC8512 korzysta z układu MediaTek T830, wspierającego 5G Sub6 w bardzo szerokim zakresie pasm (n1/2/3/5/7/8/18/20/26/28/38/40/41/48/71/75/76/77/78) oraz LTE z agregacją do pięciu nośnych. Teoretyczne możliwości na papierze wyglądają bardzo mocno:

Tryb połączenia	Pobieranie	Wysyłanie
5G SA	do 4,29 Gb/s	do 320 Mb/s
5G EN-DC (LTE FDD + Sub6)	do 3,86 Gb/s	do 280 Mb/s
LTE FDD kat. 19	do 1,6 Gb/s	do 200 Mb/s
LTE TDD	do 1,12 Gb/s	do 40 Mb/s

W polskich warunkach największym ograniczeniem i tak pozostaje infrastruktura operatora. Realne prędkości rzędu kilkuset Mb/s do nieco ponad 1 Gb/s są osiągalne w dobrych lokalizacjach, ale marketingowe 4,29 Gb/s długo jeszcze będzie liczbą wyłącznie w marzeniach.

Najwięcej emocji budzi jednak nie sama prędkość, lecz zabezpieczenie na przyszłość. MediaTek T830 to standard 3GPP Release 16 – wciąż aktualny, ale już nie najnowszy. Topowe modemy klasy Qualcomm X75 wspierają funkcje Release 17/18 (tak zwane 5G-Advanced), oferują bardziej rozbudowaną agregację nośnych i lepszą efektywność energetyczną.

Wybierając router ZTE G5 Ultra dostajemy więc Wi-Fi 7 z najwyższej półki, ale modem 5G nie jest topowy i to może nie grać najbardziej power userom. W praktyce tam, gdzie sygnał jest słabszy, częściej może pomóc dobra antena zewnętrzna niż różnica generacji modemu.

Panel zarządzania i funkcje sieciowe

Do konfiguracji wystarczy przeglądarka, zarówno na komputerze, jak i na telefonie. Bez instalowania czegokolwiek można sprawdzić listę urządzeń i ich obciążenie, włączyć i wyłączyć pasma 2,4 / 5 / 6 GHz, zmienić nazwę SSID, uruchomić Easy Mesh z satelitami ZTE T3000/T5400, skorzystać z prostych funkcji bezpieczeństwa (blokowanie urządzeń, podstawowe filtry) i zaktualizować oprogramowanie.

Ciekawie wygląda zarządzanie przepustowością sieci, choć nie zauważyłem, żeby realnie zmieniało przydzielanie priorytetów. Możliwe, że przy słabszym zasięgu ma to większe znaczenie, ale w mojej lokalizacji, gdzie 5G o różnych porach łapało ponad 250 Mb/s przy 13 ms ping, po prostu tego nie odczułem. Panel jest za to przejrzysty i nie zmusza do nurkowania w rozbudowane menu, co przy tej klasie sprzętu wcale nie zawsze jest takie oczywiste.

Przy okazji panelu muszę odnotować jedną rzecz, na którą natrafiłem podczas testów, a której źródła nie jestem pewien. Po dłuższym wyłączeniu routera przyciskiem zasilania, zwykle na więcej niż kilka godzin, zdarza się, że po ponownym włączeniu internet potrafi się zawiesić.

Router teoretycznie poprawnie łączy się z siecią i pokazuje dobry sygnał, urządzenia normalnie łączą się przez Wi-Fi, ale realnego dostępu do internetu nie ma. Pomaga dopiero rozłączenie i ponowne włączenie samego połączenia z poziomu panelu – nie restart urządzenia, tylko odświeżenie sesji internetowej.

Powtórzyło się to kilka razy, więc nie jest to pojedynczy wypadek. Przyczyny nie potrafię wskazać, ale zachowanie wygląda na coś, co może wskazywać na problemy z oprogramowaniem routera, dlatego przy tym modelu warto trzymać rękę na aktualizacjach.

Pomiary – temperatura i zużycie energii

Pomiary wykonywałem o różnych porach, zauważyłem, że router grzeje się do około 40 stopni, zwykle utrzymując się w okolicach 38 stopni, więc temperatura nie budzi obaw nawet przy pracy ciągłej.

Parametr	Wartość zmierzona
Temperatura obudowy w pracy	zwykle około 38 stopni, do około 40 stopni
Deklarowane maksymalne zużycie prądu	do 40 W
Szczytowy pobór mocy w teście	22,8 W
Zużycie energii w ciągu 24 godzin pracy	około 0,282 kWh

W praktyce router zwykle pracuje poniżej deklarowanych 40 W. W moim teście przez dobę ciągłej pracy zużył około 0,282 kWh, a szczytowo pobierał 22,8 W. Przy całodobowej pracy warto tę wartość uwzględnić, ale koszt utrzymania jest niski i nie jest to argument przeciw takiemu łączu.

W zestawie dostajemy zasilacz 12 V / 4 A, kabel LAN RJ45 o długości 1,5 m, instrukcję oraz kartę gwarancyjną, co jest dość standardowym zestawem.

Wady i zalety ZTE G5 Ultra

Po pełnym teście, w którym router był moim głównym łączem, widzę w nim spójny pomysł: maksimum możliwości sieci lokalnej i solidne 5G w zamian za cenę i wymóg odpowiedniego otoczenia. Dla jednych będzie to sprzęt marzenie, dla innych przerost formy nad realną potrzebą. Poniżej zebrałem to, co wypada najmocniej, i to, z czym trzeba się liczyć.

Zalety

• Bardzo szybkie Wi-Fi 7 na trzech pasmach z pasmem 6 GHz – realna przewaga na nowych laptopach i telefonach gotowych na ten standard.
• Obsługa MLO, czyli równoczesnej pracy na kilku pasmach naraz – niższe opóźnienia i lepsza odporność na zakłócenia.
• Rozbudowany system antenowy do 13 dBi ze złączami TS-9 i ręcznym wyborem pasm – realne pole do poprawy odbioru w słabszej lokalizacji przez antenę zewnętrzną.
• Dwa porty 2,5 Gb/s – pasują do szybkiego internetu i lokalnej sieci powyżej gigabita.
• Prosta konfiguracja bez aplikacji i zakładania konta – dodawanie urządzeń przez NFC, WPS i kod QR.
• Praca jako router 5G albo z przewodowym WAN – elastyczność przy zmianie rodzaju łącza.
• Obsługa do 384 urządzeń jednocześnie – zapas nie do zapełnienia w domu czy biurze.
• Smukła, stabilna obudowa o podstawie 107 x 107 mm – zajmuje mało miejsca i wygląda domowo, a nie operatorsko.
• Niski pobór energii i kulturalna temperatura pracy – około 0,282 kWh na dobę i zwykle około 37,9 stopnia.

Wady

• Tylko dwa porty Ethernet – przy rozbudowanej sieci przewodowej i tak potrzebny będzie switch.
• Modem 5G to MediaTek T830 w standardzie Release 16 – wciąż aktualny, ale nie topowy, więc jest słabszym ogniwem niż topowe Wi-Fi 7.
• Sporadyczne zawieszanie internetu po dłuższym wyłączeniu – wymaga rozłączenia i ponownego połączenia w panelu, choć nie restartu całego routera.

Zawartość zestawu

Ocena: 10/10

Jakość wykonania

Ocena: 10/10

Przydatność i użytkowanie

Ocena: 9/10

Funkcjonalność

Ocena: 9/10

Stosunek jakości do ceny

Ocena: 9/10

Moja ocena

9,4/10

Na wady warto spojrzeć z właściwej perspektywy. To nie są niedoróbki, tylko konsekwencje założeń. Dwa porty Ethernet wynikają z domowego formatu, a nie z oszczędności – przy rozbudowanej sieci przewodowej i tak warto dołożyć switch, niezależnie od routera. Podobnie z osiągami 5G: realny wynik zależy od operatora i lokalizacji, więc w słabszym miejscu nawet mocny sprzęt nie wyprzedzi konkurencji o klasę. Cena z kolei odpowiada wyposażeniu z górnej półki Wi-Fi, a nie klasie samego modemu. To po prostu router dla konkretnego odbiorcy, a nie sprzęt dla każdego.

Dla kogo jest ZTE G5 Ultra, a dla kogo nie?

Router ZTE G5 Ultra to sprzęt, który wypada oceniać przez pryzmat konkretnej sytuacji, a nie uniwersalnej przydatności. O jego sensie decydują trzy rzeczy: jakość zasięgu 5G w danym miejscu, klasa sprzętu podłączanego do sieci oraz wielkość przestrzeni do pokrycia mocnym Wi-Fi. Poniższe zestawienie porządkuje, kiedy dopłata do tego routera się broni, a kiedy większość jego atutów pozostanie niewykorzystana.

ZTE G5 Ultra sprawdza się w sytuacji, gdy:

• internet mobilny pełni rolę głównego łącza, a w okolicy jest dobry zasięg 5G;
• do pokrycia mocnym Wi-Fi zostaje większe mieszkanie lub dom;
• w użyciu jest nowy sprzęt z Wi-Fi 6E/Wi-Fi 7, gotowy na pasmo 6 GHz i MLO;
• w planach jest antena zewnętrzna poprawiająca odbiór w lokalizacji podmiejskiej lub wiejskiej;
• liczą się szybkie porty 2,5 Gb/s i możliwość pracy z WAN przewodowym.

Trudniej go polecić, gdy:

• lokal jest niewielki, łącze przeciętne, a sprzęt nie obsługuje Wi-Fi 6E/Wi-Fi 7 i większość potencjału się marnuje;
• sieć przewodowa jest rozbudowana i wymaga wielu gniazd LAN, a tutaj są tylko dwa;
• w grę wchodzi najtańszy router 5G, a lokalizacja i tak nie pozwoli wyjść poza kilkaset Mb/s;
• priorytetem jest sprzęt przenośny do zabrania w podróż – wtedy bliższym kierunkiem są kieszonkowe routery 5G na kartę SIM niż stacjonarna kolumna.

Osobną kwestią pozostaje, czy przesiadka ze starszego routera Wi-Fi 6 w ogóle się opłaca – odpowiedź w dużej mierze zależy od tego, czy w domu są już urządzenia gotowe na nowszy standard.

Najczęściej zadawane pytania

Poniżej zebrałem najczęstsze wątpliwości, które pojawiają się przed zakupem ZTE G5 Ultra. Odpowiedzi opieram na własnym teście wariantu MC8512, a nie na ogólnych opisach katalogowych, bo część informacji krążących w sieci bywa nieścisła.

Czy warto kupić ZTE G5 Ultra?

Tam, gdzie internet mobilny pełni rolę głównego łącza, w okolicy jest dobry zasięg 5G, a do pokrycia zostaje większy metraż i sprzęt gotowy na nowszy standard, ZTE G5 Ultra jest sensownym wyborem za 1399 zł (na dzień pisania recenzji 04.07.2026). Wydatek idzie głównie na Wi-Fi 7 z pasmem 6 GHz i MLO, szybkie porty 2,5 Gb/s, złącza TS-9 i pracę z anteną zewnętrzną. W zamian trzeba pogodzić się z dwoma portami LAN i z tym, że wynik 5G w dużej mierze ustala operator, a nie sam router.

Przy przeciętnym łączu, mniejszym mieszkaniu i starszym sprzęcie bez Wi-Fi 7 dopłata do tego modelu w dużej części się nie zwróci, bo jego atuty zostają wtedy niewykorzystane. W mojej ocenie ZTE G5 Ultra to router dla wymagających użytkowników, a nie dla każdego, i w swojej grupie odbiorców zdecydowanie trafia w sedno.

Najwięcej wątpliwości budzi zwykle to, czy 5G w danej lokalizacji wyciągnie z routera pełnię możliwości oraz czy dwa porty Ethernet wystarczą do bardziej rozbudowanej sieci. Jeśli któraś z tych kwestii pozostaje otwarta, chętnie odpowiem na konkretne pytania w komentarzach.